Op bezoek bij André Petit

[Ton]

Mijn eerste bezoek op mijn vakantie aan een cognacboer was aan André Petit. Een aardig verhaal. Op zondag kwamen we in de buurt, maar we konden het niet vinden. Hij woont in Berneuil en wel Chez Blanchet. Nu was daar een huis waar Chez Blanchet op stond, maar daar was een garage-sale. Ze wisten gelukkig wel te vertellen waar Petit woonde (ongeveer om de hoek), maar mogelijk was hij niet thuis, misschien wel zijn vrouw en anders dan was zijn moeder er wel. Maar… zij is een beetje dement. Wij kloppen daar aan en inderdaad is alleen moeder thuis:
Ja… wat komt u doen?
We komen om wat cognac te proeven.
we zijn niet open hoor, het is zondag, dan is het verboden.
O, dan komen we maandag wel terug.
Tja, dat vond ze toch ook wel heel vervelend en misschien kwamen we wel van ver. Ze wilde ons toch wel helpen.
Maar wat wilt u proeven? Pineaux.
Nee, cognac, die fles die daar staat, Extra Très Rare. Maar we willen eerst weten wat hij kost.
Daar moest ze hartelijk om lachen. Dat zou ze zelf ook zo doen, eerst de prijs vragen. Gelukkig hing er een prijslijst: 57 euro. Die wilden we inderdaad wel proeven.
Nou die ging ze dus halen, om 10 minuten later terug te komen met een VSOP.
Nee, dat was hem niet.
Wat wilt u dan proeven?
Die fles die daar staat.
Nou ja, we hadden wel in de gaten dat het hem niet zou worden, dus zeiden we opnieuw dat we maandag wel terug zouden komen. Ze vond het allemaal heel vervelend, maar ze snapte het wel. Ja, ze stond er ook alleen voor, sinds haar man 6 jaar geleden was overleden.

Die maandag kwamen we terug en was er een secretaresse, die ons best van alles wilde laten zien, maar wij wilden graag de Très Rare proeven. Prima smaak. Was mijnheer Petit niet thuis? Nee, die was op het land. Het was erg druk, er moest veel gebeuren op het land. En verderop zagen we hem inderdaad op een tractor door de wijnvelden racen.
Ik wilde toch nog wel even weten waar er werd gedistilleerd, dus liepen we toch nog langs de gebouwen om even later Jacques Petit tegen te komen die tussendoor iets moest komen ophalen… of had hij onze auto zien staan en kon hij het toch niet?
In zijn blitse groene overall. Even een handje geven, toch nog wat vragen stellen en een gesprekje aangaan. Hij was zo trots op z’n werk, dat kon hij gewoon niet laten.
En zijn vader André? Die was niet zes, maar al twaalf jaar geleden overleden. Hij vond het geweldig om te horen dat zijn moeder zondag zo haar best had gedaan.
Ik wilde nog een foto van hem nemen.
Zo, Vroeg hij? In dit pak. Ja juist in dat pak.
Vriendelijke man, zeker de moeite waard om langs te gaan als je in de buurt bent.

[Hans]

Prachtige sfeertekening weer, Ton.