Vakantie in de Cognacstreek is absoluut een aanrader. We zijn de tweede helft van juli geweest.
Prachtige zonnebloemvelden en wijnranken hadden het glooiende landschap vormgegeven. We zaten in de Fins Bois, waar we als eerste cognachuis "Les raisins de l'abbaye" bezocht hebben. Hun Cognac XO kostte 41 euro, maar kon me niet echt bekoren. Nogal scherp voor een XO. Ze maakten ook Pineau des Charantes en een soort bruisend druivensapje met 3% alcohol. Die drie varianten vond je trouwens bij vele cognachuizen.
Met de nodige lectuur in mijn bezit ben ik dan maar naar de Grande Champagne streek gereden, met in mijn kielzog een aantal Nederlanders die ik had leren kennen en ook zin hadden in de betere degustaties. De eerste stop was bij Paul Beau. Vriendelijke man, die verbaasd was hoeveel we wisten over hem (dankzij het boek 'Cognac'). We kregen 4 of 5 glazen om de verschillen in rijping te proeven. Daar heb ik een Vieille Reserve gekocht, een stuk beter dan die van de Fins Bois (prijs ong. 50 euro).
Die dag verder nog naar Daniel Bouju, die ongeveer de donkerste Cognacs ditilleert die er zijn. De oudste zijn niet doorzichtig meer, je kan je afvragen of er caramel of een kleurmiddel in zit. Maar die 5 op een rij, van de VS tot een Extra, waren errrug lekker. Nadruk op het houtige, tannines (vandaar ook de donkere kleur, geeft hij aan). Zowel mezelf als mijn reisgenoten hebben de betere flessen gekocht. Thuis bij mijn vrienden valt die ook zeer in de smaak.
Daarna naar Paul Giraud. Duidelijk de meer florale, fruitige toetsen. Jean-Paul Giraud (of was het Paul-Jean?) was met cognac vereenzelvigd. Hij had een stambom met 11de generatie Jean's, Paul's en alle varianten. Hijzelf was een echte Fransman type Louis de Funes. Even de distillerij bezocht en vervolgens in zijn woonkamer (!) gedegusteerd. Je ging dus echt door een gang waarde pantoffels stonden naar zijn woonkamer, in het salon plaatsnemen. De Giraud was de enige waarvan ik zeker wist dat ik al ooit gekocht had in de Cognatheek. Hij proefde inderdaad zoals ik me herinnerde: bloem, fruit. Doorheen de veroudering viel de smaakrijping op: de VSOP is bloemig, 5 à 10 jaar later ga je fruit proeven, en de oudste geeft peper in de mond. Wat een vreemde gewaarwording is, want die smaakt uiteindelijk terug zo scherp als een jonge Cognac. Maar wel complexer. Bij Giraud 2 flessen gekocht (50 eur voor 70 cl en nog een oudere voor 35 cl >> in verhouding ong. 70 eur/70cl).
Die avond, terug in de gite, hoorde een andere Nederlander over onze leuke uitstap en zijn ogen fonkelden. Ik mezelf dus maar
opgeofferd en met hem op pad. Uit nieuwsgierigheid begonnen met de Borderies te bezoeken. Het was zondag dus er was wat geluk nodig om een huis open te vinden, maar gelukt. Drie variëteiten geproefd, en ik wist weer waarom ik die andere dag naar de Grande Champagne trok. Niets gekocht daar, mijn compagnon ook niet, de prijs/kwaliteit was echt niet denderend.
Dus door naar de Grande Champagne. Daar stonden we vaak voor gesloten deuren. Uiteindelijk kwamen we bij een kleine cognacboer met een beperkte productie. En daarvan ging het grootste deel naar Hennessey, een resterend deel werd ter plaatse op smaak gebracht. En hoe! Wat een geweldige cognac! Hij liet ons 4 of 5 rijpingen proeven, de oudste was 60 jaar, kost: 150 euro! Die is zo zacht dat je bijna de alcohol niet meer proeft, gevaarlijk goedje maw. We hebben toch drie flessen van de op één na oudste gekocht, 70 euro voor 50cl, hij is super. Geloof het of niet maar de naam ontglipt me nu, zou het thuis moeten nakijken.
Tenslotte vonden we nog een kleine producent, Earl Michelet, de man in kwestie was niet thuis maar zijn ouders hebben ons in hun woonkamer ontvangen. Zij hadden een VSOP, een Vieille Reserve en nog eentje ouder. Alle drie geproefd en het was zeer bizar, de VSOP was de beste in die categorie die we al hadden gedronken. Dan de Vielle Réserve en de oudere, die smaakten slechts lichtjes beter. Prijslijst bekeken, VSOP 70 cl: 19 euro. Ne-gen-tien euro !
Wij alletwee een fles gekocht en ik toch nog een V.R. erbij (38 euro).
De week later, thuis, vrienden proeven en dezelfde beleving als mezelf, die van 19 euro is echt niet normaal qua prijs/kwaliteit. Daarom: die mensen gemaild of ik ook kon bestellen, en ja hoor. Met drie mensen heb ik gisteren 12 flessen besteld. En hij speelt het nog klaar om ze gratis te laten leveren in België, via iemand uit zijn dorp die terugkeert naar Nederland.
Voilà, dat maakt een vakantie in de Cognacstreek zelfs nadien nog tastbaar aangenaam.

Ik heb trouwens geen enkel van de grote merken bezocht en ben daar helemaal niet rouwig om. Niets zo leuk dan zo'n ambachtelijk product, met liefde gebrouwen, bij de één-voor-één fiere producenten thuis te proeven.