Nog nooit een Armagnac geproefd, Tim en ik. Een mooie gelegenheid om daar wat aan te doen deed zich voor. Tim kreeg een fles met miniatuurtje, gekocht in Dubai op doorreis:
Armagnac Chabot Napoléon
Aangezien we toch nog wat cognacs te proeven hadden, hebben we de Armagnac maar eerst gedaan.
Googelend op Chabot valt op dat de eerste pagina’s uit Australië zijn, blijkbaar een exportmerk. Om Franse informatie te krijgen moet er geavanceerd gezocht worden. Dan valt overal dezelfde reclametekst op, van de familie Chabot die vanaf 1828 in Labastide d’Armagnac wijnen produceert en hun kelders liet bewaken door ganzen. Echte informatie is niet te vinden.
Het merk Chabot is tegenwoordig eigendom van een het handelshuis
Armadis. Informatie over wijngaarden, distilleerderij o.i.d. heb ik niet kunnen vinden, maar ik ben ook niet thuis in de Armagnac. Ook proefnotities heb ik niet kunnen vinden.
De Chabot Napoléon, volgens Tim en mijzelf:
De kleur: helder geel
De geur: eerste neus scherp! Dat vlakt af naarmate hij wat langer staat. Zoete geur, chocolade. Naarmate hij langer staat ontwikkelt zich een caramelgeur. Na een uur waan je je in een snoepwinkel.
De smaak: vlak, weinig complex. Rozijnen domineren.
De na-smaak: afwezig. Zeer kort.
Leeftijd: ouder dan 5 jaar gerijpt neem ik aan, dat is de leeftijd van de VSOP
De herkomst: Bas Armagnac
De prijs: onbekend, de VSOP kost € 29,90 deze dus meer.
Not our cup of tea. Maar daarbij moet worden opgemerkt dat dit voor ons beiden de eerste Armagnac was. Een vergelijk met andere Armagnacs kunnen we dus niet maken.
En om het nog erger te maken kun je je afvragen of wij als verwende liefhebbers van oudere Grande Champagne cognacs gekwalificeerd zijn om hierover iets zinnigs te kunnen zeggen, niet dus.
Als je dit lekker vindt: geniet ervan
