Kellermann probeert de ziel van Cognac in woorden te vangen. Hij beschrijft achtereenvolgens de stad Cognac, het landschap, de mensen, de geschiedenis, de keuken en het destillaatproces, waarbij hij een – zeker voor de huidige tijd - overdreven bloemrijk taalgebruik bezigt. In met name de eerste hoofdstukken lijkt het boek daardoor meer op een reisgids dan op een boek over Cognac.
Hij boek gaat maar beperkt in op de meer technische aspecten van het maken van cognac. Als je iets meer wilt leren over Cognac, is dit niet het boek dat een goede basis hiervoor kan bieden.
Cognacmerken worden niet besproken. Des te opmerkelijker is het dat hij wel hier en daar als enige het cognacmerk Rémy Martin ophemelt.
Kortom: dit is een boekje voor wie van hoogdravend taalgebruik houdt, de Duitse taal goed beheerst en niet op zoek is naar gedegen informatie en achtergronden over cognac.

Je bent onstuitbaar met je recensies, Ton, leuk! Je komt ook nog wel aan andere dingen toe? (echtgenote en zo... )

Ton schreef:Kellermann probeert de ziel van Cognac in woorden te vangen.

Misschien moet hij eens contact opnemen met de dame van de parapsychologie

Ton schreef:Kortom: dit is een boekje voor wie van hoogdravend taalgebruik houdt, de Duitse taal goed beheerst en niet op zoek is naar gedegen informatie en achtergronden over cognac.

check! check! check! Ik val af.

Hans schreef:check! check! check! Ik val af.

Hahaha, goede interpretatie van mijn commentaar, hans