Je me présente
Geplaatst: wo 04 jan 2012, 13:44
Dag liefhebbers en nieuwsgierigen,
Het is tijd om me voor te stellen: leraar van beroep en levensgenieter uit overtuiging. Ik heb een vreemde tour gemaakt langs de verschillende alcoholische versnaperingen.
Ik ben begonnen op relatief late leeftijd. Dit had met eigenwijsheid te maken en alcohol gewoon niet lekker vinden. Uiteindelijk begon ik met likeurmixjes van Passoa en Pisang. Eerst nog als limonade gedronken, later meer en meer zonder jus erbij. Ik wilde namelijk weten wat voor smaken ik kon verwachten van het pure spul. Het werd me duidelijk waarom deze dranken voor mixen werden gebruikt. Puur bleven er maar twee dingen over: zoetheid en alcohol. Het tweede vind ik sowieso niet interessant, zolang er geen smaakconsequentie aan vast zit. Het eerste was even leuk (ik ben een zoetekauw), maar ik wilde meer weten.
De laatste likeurs die ik heb regelmatig heb gedronken, zijn Amaretto en Sambuca. Die laatste is vrij hoog qua percentage en dat maakte na enige gewenning de overstap naar whisky gemakkelijker. Via een vriend kwam ik Glenfiddich 12 tegen. Via Glenfiddich kreeg ik Glen Moray, Chivas Regal en Monkey Shoulder in mijn vizier. Ik merkte dat ik met name de wat rijpere varianten lekker vond, zeg maar tussen de 15 en 20 jaar oud. Dat deed me besluiten om Cognac te proberen.
Na ook bier in mijn hart te hebben gesloten via trappist, mijn eerste Cognac gekocht: Joseph Guy VS. Ja, niet meteen de meest uitnodigende misschien, maar ik wilde weten of de drank iets voor mij was zonder meteen veel te betalen. De eerste indruk was scherp maar ook de fruitigheid die ik zo interessant vond. Toen na aanraden van een handelaar (die mij ook Monkey Shoulder aanraadde en dat was zeker een succes!) Chateau Montifaud geprobeerd en dit was een grotere stap in de goede richting.
Op een Berlijns vliegveld dacht ik wat later een koopje te hebben gevonden en dat was ook zo, maar dan anders dan ik verwachtte. Het was de Courvoisier XO Impérial en uiteindelijk had ik hem in Nederland een tientje goedkoper kunnen hebben, maar ja.
Eenmaal uitgepakt was de fles al prettig vormgegeven. De mooie, zwaar degelijke dop in de hand gehad en natuurlijk meteen ruiken aan de kurk. Wow! Dit beloofde wat. Fruit en veel andere smaken, maar vooral de zachte soepelheid. Dit bleef in het glas een feest om te ruiken en ook in de mond.
Dit zette Cognac weer prominent op mijn kaart. Ben heel erg benieuwd naar Montifaud XO, Rémy Martin VSOP en XO. Verder houd ik reviews en smaaknotities in de gaten. Ik ben me ook aan het inlezen in Cognac, Kiezen op smaak van Reinier Koops (2008).
Salut en chin-chin!
Het is tijd om me voor te stellen: leraar van beroep en levensgenieter uit overtuiging. Ik heb een vreemde tour gemaakt langs de verschillende alcoholische versnaperingen.
Ik ben begonnen op relatief late leeftijd. Dit had met eigenwijsheid te maken en alcohol gewoon niet lekker vinden. Uiteindelijk begon ik met likeurmixjes van Passoa en Pisang. Eerst nog als limonade gedronken, later meer en meer zonder jus erbij. Ik wilde namelijk weten wat voor smaken ik kon verwachten van het pure spul. Het werd me duidelijk waarom deze dranken voor mixen werden gebruikt. Puur bleven er maar twee dingen over: zoetheid en alcohol. Het tweede vind ik sowieso niet interessant, zolang er geen smaakconsequentie aan vast zit. Het eerste was even leuk (ik ben een zoetekauw), maar ik wilde meer weten.
De laatste likeurs die ik heb regelmatig heb gedronken, zijn Amaretto en Sambuca. Die laatste is vrij hoog qua percentage en dat maakte na enige gewenning de overstap naar whisky gemakkelijker. Via een vriend kwam ik Glenfiddich 12 tegen. Via Glenfiddich kreeg ik Glen Moray, Chivas Regal en Monkey Shoulder in mijn vizier. Ik merkte dat ik met name de wat rijpere varianten lekker vond, zeg maar tussen de 15 en 20 jaar oud. Dat deed me besluiten om Cognac te proberen.
Na ook bier in mijn hart te hebben gesloten via trappist, mijn eerste Cognac gekocht: Joseph Guy VS. Ja, niet meteen de meest uitnodigende misschien, maar ik wilde weten of de drank iets voor mij was zonder meteen veel te betalen. De eerste indruk was scherp maar ook de fruitigheid die ik zo interessant vond. Toen na aanraden van een handelaar (die mij ook Monkey Shoulder aanraadde en dat was zeker een succes!) Chateau Montifaud geprobeerd en dit was een grotere stap in de goede richting.
Op een Berlijns vliegveld dacht ik wat later een koopje te hebben gevonden en dat was ook zo, maar dan anders dan ik verwachtte. Het was de Courvoisier XO Impérial en uiteindelijk had ik hem in Nederland een tientje goedkoper kunnen hebben, maar ja.
Eenmaal uitgepakt was de fles al prettig vormgegeven. De mooie, zwaar degelijke dop in de hand gehad en natuurlijk meteen ruiken aan de kurk. Wow! Dit beloofde wat. Fruit en veel andere smaken, maar vooral de zachte soepelheid. Dit bleef in het glas een feest om te ruiken en ook in de mond.
Dit zette Cognac weer prominent op mijn kaart. Ben heel erg benieuwd naar Montifaud XO, Rémy Martin VSOP en XO. Verder houd ik reviews en smaaknotities in de gaten. Ik ben me ook aan het inlezen in Cognac, Kiezen op smaak van Reinier Koops (2008).
Salut en chin-chin!
